தாய்லாந்தில் கடந்த பிப்ரவரி 8-ம் தேதி நடைபெற்ற பொதுத்தேர்தல் முடிவுகள் அந்த நாட்டின் ஜனநாயகப் பயணத்தில் ஒரு புதிய திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியுள்ளன. தற்போதைய பிரதமர் அனுடின் சார்ன்விரகுல் தலைமையிலான பழமைவாதப் போக்கு கொண்ட பூம்ஜைதாய் கட்சி (Bhumjaithai Party) சுமார் 193 இடங்களைக் கைப்பற்றி மிகப்பெரிய கட்சியாக உருவெடுத்துள்ளது. இருப்பினும், இந்த வெற்றி தாய்லாந்துக்கு அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையைக் கொடுக்குமா அல்லது புதிய போராட்டங்களுக்கு வழிவகுக்குமா என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது.
தாய்லாந்து (Thailand)அரசியலில் தேர்தல் என்பது மக்களின் விருப்பத்தைத் தீர்மானிக்கும் ஒரு கருவியாக மட்டும் இல்லாமல், அங்குள்ள பழைய அதிகார மையங்கள் தங்கள் பலத்தைக் காட்டும் களமாகவும் மாறியுள்ளது. ராணுவம் மற்றும் நீதித்துறையின் ஆதரவு பெற்ற பழமைவாதக் கட்சிகள், தங்களுக்குச் சாதகமான சட்டங்களைப் பயன்படுத்தி ஆட்சியைத் தக்கவைக்க முயல்கின்றன. மக்கள் மாற்றத்தை விரும்பி வாக்களித்தாலும், அரசியலமைப்புச் சட்டம் மற்றும் நீதிமன்றத் தலையீடுகள் மூலம் அந்த மாற்றங்கள் முடக்கப்படுகின்றன. இது ஜனநாயக முறைப்படி தேர்தல் நடந்தாலும், இறுதி அதிகாரம் மக்களிடம் இல்லை என்பதையே காட்டுகிறது.
தேர்தலில் குறிப்பிடத்தக்க இடங்களைப் பிடித்த மக்கள் கட்சியின் தலைவர்கள் மீது தற்போது ஊழல் தடுப்பு ஆணையம் விசாரணையை முடுக்கிவிட்டுள்ளது. இது அந்தத் தலைவர்களை அரசியலில் இருந்தே அப்புறப்படுத்தும் ஒரு முயற்சியாகக் கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக, ‘எதிக்ஸ் ஸ்டாண்டர்ட்ஸ்’ எனப்படும் ஒழுக்க நெறிமுறை மீறல் புகார்கள் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளை வாழ்நாள் தடை செய்ய சட்டம் அனுமதிக்கிறது. ஏற்கனவே இது போன்ற காரணங்களால் பல முற்போக்கு கட்சிகள் கலைக்கப்பட்ட வரலாறு தாய்லாந்துக்கு உண்டு என்பதால், தற்போதைய சூழல் அங்கு பெரும் பதற்றத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
நாட்டின் பொருளாதாரம் பெரும் மந்தநிலையைச் சந்தித்து வரும் வேளையில், 90 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான குடும்பங்கள் கடன் சுமையில் சிக்கியுள்ளன. இத்தகைய சூழலில் மக்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்ப, கம்போடியாவுடனான எல்லைப் பிரச்சினைகள் மற்றும் தேசியவாத உணர்வுகள் தேர்தல் நேரத்தில் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டன. இந்த உத்தி பழமைவாதக் கட்சிகளுக்குச் சாதகமாக அமைந்து, அவர்களை மிகப்பெரிய கட்சியாக உருவெடுக்க உதவியுள்ளது. ஆனால், மக்களின் அன்றாடப் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளுக்கு நிரந்தரத் தீர்வு கிடைக்குமா என்பது இன்னும் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.
தாய்லாந்தின் தற்போதைய அரசியலமைப்புச் சட்டம் ராணுவ ஆட்சி காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டதாகும். இது மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத செனட் உறுப்பினர்களுக்கும், பல்வேறு அமைப்புகளுக்கும் கூடுதல் அதிகாரத்தை வழங்குகிறது. இந்தச் சட்டத்தை மாற்ற வேண்டும் என்பதுதான் அங்குள்ள இளைஞர்கள் மற்றும் முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்களின் முக்கிய கோரிக்கையாக உள்ளது. இருப்பினும், பழைய அதிகார அமைப்புகள் இந்த மாற்றத்தைத் தொடர்ந்து தடுத்து வருவதால், அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை என்பது எட்டாக்கனியாகவே உள்ளது.
தேர்தல் முடிவுகளுக்குப் பிறகு கூட்டணி ஆட்சி அமைப்பதில் இழுபறி நீடிக்கும் பட்சத்திலோ அல்லது மக்கள் செல்வாக்கு பெற்ற தலைவர்கள் தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டாலோ, தாய்லாந்து மக்கள் மீண்டும் வீதியில் இறங்கிப் போராடும் சூழல் உருவாகலாம். கடந்த காலங்களில் இது போன்ற போராட்டங்கள் அந்நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வெகுவாகப் பாதித்துள்ளன. எனவே, தற்போதுள்ள அதிகார மையங்கள் எடுக்கும் அடுத்தடுத்த சட்ட நடவடிக்கைகள், தாய்லாந்து ஒரு அமைதியான ஜனநாயக நாடாக மாறுமா அல்லது மீண்டும் போராட்டக் களமாக மாறுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.
மேலும், தாய்லாந்தில் கடந்த 20 ஆண்டுகளில் மட்டும் 5-க்கும் மேற்பட்ட பிரதமர்கள் நீதிமன்ற உத்தரவுகளால் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.(Online Tamil News)
