தமிழர்களின் மிக முக்கியமான பாரம்பரிய விழாவாக விளங்கும் பொங்கல் பண்டிகை, சங்க காலத்திலிருந்தே கொண்டாடப்பட்டு வருவதாக வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் (Historians) விரிவாக விளக்குகின்றனர். கிமு 300 முதல் கிபி 300 வரை உள்ள சங்க காலத்தில் தமிழர் சமூகத்தின் அடிப்படை வாழ்க்கை விவசாயமாக இருந்தது என்றும், இயற்கையுடன் இணைந்த அந்த வாழ்க்கை முறையில் இருந்து பொங்கல் விழா உருவானது என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர். சங்க இலக்கியங்களான புறநானூறு, அகநானூறு, பரிபாடல் போன்ற நூல்களில் சூரியன், மழை, நிலம் மற்றும் உழைப்பை போற்றும் பாடல்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இவை அறுவடை நிறைவடைந்தபின் இயற்கைக்கு நன்றி செலுத்தும் வழக்கம் அன்றே இருந்ததை உணர்த்துகின்றன. அந்தக் காலத்தில் தை மாதம் புதிய தொடக்கங்களுக்கான மாதமாக கருதப்பட்டதோடு, புதிய நெல்கதிர்களை வீட்டிற்கு கொண்டு வந்து உணவாக மாற்றும் விழாவாக பொங்கல் கொண்டாடப்பட்டதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
“பொங்கல்” என்ற சொல்லின் பொருள் பொங்கி வழியும் செழிப்பு, வளம் மற்றும் நிறைவு என்பதாகும். பால் மற்றும் அரிசி பானையில் பொங்கி வருவது, குடும்பத்திலும் சமூகத்திலும் வளம் பெருக வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையின் அடையாளமாக அமைந்தது. ஆரம்பத்தில் சூரிய வழிபாட்டை மையமாகக் கொண்டிருந்த இந்த விழா, காலப்போக்கில் விவசாயத்திற்கு துணையாக இருந்த கால்நடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தும் வழக்கத்தையும் உள்ளடக்கியது. இதன் மூலம் பொங்கல், மனிதன் மட்டும் அல்லாமல் இயற்கை, விலங்குகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகிய அனைத்தையும் மதிக்கும் தமிழர் பண்பாட்டை பிரதிபலிக்கும் விழாவாக வளர்ச்சி பெற்றது.(Online Tamil News)
வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கூறுவதாவது, பொங்கல் அரசர்கள் உருவாக்கிய விழா அல்ல; அது பொதுமக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து உருவான ஒரு சமூக விழா (Social event). அரசியல் மாற்றங்கள், மத மாற்றங்கள் மற்றும் கால மாற்றங்கள் ஏற்பட்ட போதிலும், பொங்கல் விழாவின் அடிப்படை உணர்வு மாறாமல் தொடர்ந்துள்ளது. இன்றைய காலத்தில் நகரமயமாக்கல் அதிகரித்திருந்தாலும், பொங்கல் தமிழர்களின் அடையாளமாக உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுவது, அதன் தொன்மையும் பண்பாட்டு தொடர்ச்சியும் எவ்வளவு வலிமையானது என்பதற்கு சான்றாக விளங்குகிறது.
